بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین

هنگام سپیده دم خروس سحری                         دانی که چرا همی کند نوحه گری

یعنی که  نمودند در آیینه صبح                            کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

در لری خروس به کله شیر معروف است. این واژه از آن جهت است که کله خروس و یال و کوپالش مانند کله و یال و کوپال شیر است.

من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد       نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

من که می دانم تا سرگرم بزم هستی ام              مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد

             پس چرا عاشق نباشم                         پس چرا عاشق نباشم

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست                 بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست

من که می دانم اجل ناخوانده و بیدادگر                سرزده می آید و راه فراری نیست

            پس چرا عاشق نباشم                         پس چرا عاشق نباشم.

 

/ 0 نظر / 8 بازدید